วันจันทร์ที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2551

HBD ฉบับชีวิตจริง

แม้จะได้ชมเพียงแค่ตัวอย่างสั้นๆของภาพยนตร์เรื่อง Happy Birthday
แต่หลายคนก็คงได้ซาบซึ้ง และน้ำตาไหลไปตามๆ กัน กับเรื่องราวความรักของคนสองคน
โดยชายคนหนึ่งต้องดูแลผู้หญิงอันเป็นที่รักซึ่งไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้
ภาพที่เห็นนั้นชวนให้ย้อนนึกไปถึงเรื่องราวในโลกแห่งความเป็นจริงของสองสามีภรรยาคู่หนึ่ง "ตาลอบ กับ ยายทอง"
ที่ทุกวันนี้ชีวิตของพวกเขา ไม่ต่างจากเรื่องราวที่นำเสนอบนแผ่นฟิล์มเลย
เมื่อในปี 2538 ยายทองล้มป่วยเป็นโรคอัมพฤกษ์ และทรุดหนักจนกลายเป็นอัมพาต …
6 ปีต่อมา "ยายทอง" ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ และไม่สามารถพูดคุยกับ "ตาลอบ" ได้อีกต่อไป หลายครั้งที่ "ยายทอง" ร้องไห้ และได้เพียงแค่แสดงความรู้สึกออกมาทางสีหน้า ซึ่ง "ตาลอบ" ก็รับรู้ และอยู่เคียงข้าง "ยายทอง" มาตลอดเวลา แม้ "คำพูด" จะไม่สามารถเป็นตัวกลางในการสื่อสารกันระหว่างสองสามีภรรยาได้ แต่ "ใจ" ของทั้งสองคน ก็ยังสามารถสื่อถึงกันได้ไม่ต่างกับตอนที่พวกเขายังพูดคุยกันได้ปกติ

ทุกวัน "ตาลอบ" จะปั่นจักรยานที่ตนเองประดิษฐ์ขึ้น พร้อมพ่วงเตียงติดล้อที่ตาลอบดัดแปลงขึ้น
พา "ยายทอง" ออกไปเที่ยวกับเขาตามสถานที่ต่างๆ เพื่อรำลึกถึงความหลังเมื่อ 50 ปีก่อน
และเป็นสิ่งที่พิสูจน์ว่า คำมั่นสัญญานั้นยังไม่ลบเลือนไปตามกาลเวลา
"ตาอยากใช้ชีวิตอยู่กับยายจนวินาทีสุดท้าย เราจะต้องไม่ทอดทิ้งกัน เราต้องมั่นคงต่อกัน ตาสัญญากับยายว่าจะดูแลยายให้ดีที่สุดจนวินาทีสุดท้าย ตาตั้งใจรักษายายให้ดีที่สุด ตาทุ่มเทชีวิตให้ยายทั้งหมดเลย เพราะว่ายายมีความหมายกับตาสุดชีวิตเลย ทุกวันนี้ตายังมีความหวังอยู่ว่า ยายจะอาการดีขึ้นและกลับมาพูดกับตาได้เหมือนเคย เราต้องอยู่แบบมีความหวัง เพราะความหวังนี่แหละที่จะทำให้เรามีกำลังใจดูแลยายต่อไปจนกว่าจะตายจากกันไปข้างหนึ่ง" คำพูดจากใจของ "ตาลอบ" ผู้ไม่เคยลืมคำมั่นสัญญาที่ให้ไว้กับหญิงผู้เป็นที่รัก

..........บทความจากกระปุกดอทคอม

...............................................................................

ไม่มีคำบรรยายหลังจากอ่านบทความนี้จบ
....มีแต่น้ำตาที่ไหลออกมา โดยที่ไม่มีเหตุผล..........

อยากโพสต์ ก็โพสต์

ฟู : นี่ๆ ดำ นายว่าเราจะเป็นข่าวในวงสนทนาของมิตรสหายมั้ย?
ดำ : ..................................ช่างแม่ง!!!