......... (แฮ่กๆๆ)

"มีเงินอย่างเดียวเที่ยวไม่ได้นะเนี่ย ต้องโง่ด้วย!!"
เสียงของใครบางคนพูดกรอกหู ในขณะที่ล้อรถตู้กำลังหมุนมุ่งสู่ประจวบคีรีขันธ์

.............................

Chapter 1 :-


ล้อรถหยุดหมุนแล้ว...ฉันมองออกไปนอกหน้าต่างรถคันโตที่นั่งมาหลายชั่วโมง
ภายนอกนั้นมีแต่ความมืด ฉันก้มลงมองที่ข้อมือซ้าย เพื่อดูเวลาว่าตอนนี้เข็มสั้น และเข็มยาวผู้ชี้ชะตาว่าฉันมีเวลาเหลืออีกกี่อึดใจ ที่จะทำใจให้พร้อม (กว่านี้ ) สำหรับการผจญภัยอันยิ่งใหญ่ (เวอร์ได้อีก-*-)
.....!!!!!!!!!!......
.
.
.
.
..........ฉันไม่สามารถรับรู้เวลาได้!! ทำไมทุกอย่างถึงว่างเปล่า!! นี่สายตาฉันเป็นอะไรไป!! โอวววว ม่ายยยยยยยย
เพี๊ยะ!! ฉันตบหัว (เข่า) ตัวเองเพื่อเรียกสติกลับคืนมาก่อนที่ทุกอย่างจะเวอร์ไปมากกว่านี้ "มึงไม่ได้ใส่นาฬิกามา นังบ้า!!"


Chapter 2 :-

ณ จุดชมวิว

เย่ ๆ อีก 400 เมตรก็จะถึงที่พักแล้วล่ะ
"เก่งว่ะกู" << รำพึงรำพันในใจ เพราะเขินอายเกินกว่าจะบอกใคร ฮิ้ววววว

ย้อนกลับไปเมื่อ 5 ชม. ที่แล้ว (โดยประมาณ)
กิโลเมตรแรกสาหัสน่าดู สำหรับการเดินขึ้นเขาครั้งแรกของฉัน แดดแรง เหนื่อยล้ากับการปีนป่ายหินก้อนโตมือที่เริ่มถลอกเพราะการเกาะเกี่ยวกิ่งไม้น้อยใหญ่ของป่าสีส้ม ไร้ซึ่งความสดชื่นใด ๆ (แฮ่กๆๆ) อืม ไม่สิ ยังมีอย่างนึงที่สดชื่นและชุ่มฉ่ำเสมอ (แฮ่กๆๆ) พอให้ฉันมีแรงฮึดเพื่อที่จะก้าวต่อไปข้างหน้า (แฮ่กๆๆ) นั่นคือ "น้ำใจ" (แฮ่กๆๆ) ของเพื่อนร่วมทริป (แฮ่กๆๆ) ที่หยิบยื่นให้ (แฮ่กๆๆ) พอแค่นี้ก่อนนะ มีอะไรไว้คุยกับทนายแล้วกัน งดให้ปากคำ (แฮ่กๆๆ)

......พ้นจากเขตความแห้งแล้งไปแล้ว เรากำลังก้าวเข้าสู่ป่าดิบ ที่อุดมไปด้วยต้นไม้เขียวขจี เสียงชะนีร้องหาสามีกันยกใหญ่ ร่องรอยการตะกุยตะกายต้นไม้ของหมี แล้วก็เจออึมันด้วย โอววว อึหมีแห้ง ๆ ครั้งแรกของสายตาหญิงชาวกรุงผู้สูงศักดิ์ (หรอ?.......)

......ภาพที่อยู่ตรงหน้า บนหน้าผา ฉันเห็นดาวบนดิน ดาวบนฟ้า แววตามีความสุขของใครหลาย ๆ คน แม้คืนนี้ฟ้าจะไม่เป็นใจให้เห็นพระจันทร์อย่างที่ฉันตั้งใจไว้ ไม่มีใครบางคนมาอยู่ใกล้ ๆ ใจ (อีกแล้ว) ฉันก็ยังพูดได้เต็มปากเต็มคำว่าฉัน "มีความสุข"

....ตี 2 ครึ่ง แมลงซัมซุงร้องดังขึ้นถึง 5 ครั้ง เป็นคลื่นความงี่เง่าจากใครบางคนที่ส่งถึงดีแทคบนยอดเขา ส่งผลให้ฉันดีแตก-*- ไฟหลายดวงสว่างขึ้นพร้อมกัน นั่นหมายถึงฉันทำให้ทุกคนตื่นมาในช่วงเวลาที่น่ากลัวที่สุด บรรยากาศวังเวงเหว่ว้ามาก...ขอโทษนะคะ

.....พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว ตรึงตราตรึงใจ ไม่มีภาพถ่ายไหนสวยงามไปกว่าสายตาที่ได้สัมผัส
"ฉันจะเก็บความทรงจำ ไว้ในลมหายใจที่มีอยู่ จะดูแลให้ดี"
เดินลงเขาด้วยใจชื่นบาน มีบ้างที่ล้มลุกคลุกคลาน เพราะทางที่ลาดชัน แต่รอยยิ้มของทุกคนก็ไม่เคยเลือนหายไปจากหน้าตา ยกเว้นเวลาหยุดหอบ (แฮ่กๆๆ)

"ไปทุกดอยคอยข้างล่าง"......คำพูดของใครอีกคนผุดขึ้นมาในหัว ฉันยอมรับว่า ระหว่างทางมีบ้างเหมือนกันที่คิดแบบนี้

"ฉันมาทำอะไรที่นี่"......คำพูดแทนใจของใครหลาย ๆ คน ฉันยอมรับว่า "ฉันก็แอบคิดอยู่บ่อย ๆ"

"...แล้วจะมาเที่ยวด้วยกันอีกมั้ย?".....คำถามจากคนจัดทริป........
"I'm absolutely sure!"

............................................................................
"มีเงินอย่างเดียวเที่ยวไม่ได้นะเนี่ย ต้องโง่ด้วย!!"
คงจะเป็นความโง่อย่างเดียว ที่ฉันยินดียิ้มรับเสมอ

เมื่อณิชาจะขึ้นเขา..

"ไปเขาหลวงกันนะพี่อ้อน โก้จะดูแลพี่เอง"
"พี่กลัวทากว่ะโก้..กลัวสัตว์ที่มันหยึย ๆ อ่ะ"
"ไม่ต้องกลัวหรอกพี่อ้อน ถ้ามันกัดพี่ โก้จะแกะออกให้เอง"
"นั่นมันไม่ใช่ประเด็นนะโก้ อย่าว่าแต่กัดเลย แค่เห็นยังไม่อยาก T_____T"
.................................................................

ฉันปฏิเสธทริปนี้ไปเมื่อเดือนที่แล้ว....
แต่วันนี้ 19 มีนา "เออ ไปก็ไปวะ" นั่นคือคำตอบ
ใช้การตัดสินใจเพียงเสี้ยววินาทีก่อนออกเดินทางเลยก็ว่าได้
พรุ่งนี้แล้วสินะ ที่ต้องออกเดินทาง แต่ใจฉันนี่สิมันลอยไปอยู่บนยอดเขาเรียบร้อยแล้วล่ะ ^^

ตี 2.49 ฉันยังข่มตาไม่หลับ ใจมันกระสับกระส่าย ตื่นเต้นกับการปีนป่าย
กับการเดินทางไกล ผ่านต้นไม้น้อยใหญ่ เพื่อไปพิชิตยอดเขาหลวง

งั้น..สวดมนต์ให้ใจสงบ พร้อมเอาฤกษ์เอาชัยเลยแล้วกัน เผื่อจะหลับตาลงได้บ้าง
นะโมตัสสะ 1
นะโมตัสสะ 2
นะโมตัสสะ 3
นะโมตัสสะ 4
เฮ้ยยย เกิน!! เออเอาเข้าไปชีวิตตู -*-
และฉันก็สวดมันทุกบท สวดผิด ๆ ถูก ๆ ขาด ๆ เกิน ๆ
ไปจนจบหมดเล่มหนังสือสวดมนต์ -___-"
Q: คลายความตื่นเต้นลงบ้างมั้ย?
A: เปล่าเลย!!

เช้าแล้ว........ยังไม่ได้นอน........ไม่เป็นไร......สู้โว้ยยยย
(เสียงดังกว่า"น้องอรสู้โว้ย"อีกนะจะบอกให้)

เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เช้าวันที่ 20 มีนา อู้งานมันเลยแล้วกัน
มาเช็คสภาพดินฟ้าอากาศบนเขากันดีกว่านะคะพี่น้องงงงง

รายงานสภาพอากาศ
ณ เวลา 7.00
ความกดอากาศรายชม.
พระอาทิตย์ขึ้นเช้าพรุ่งนี้ 06:25 น.
พระอาทิตย์ตกเย็นวันนี้ 18:32 น.
อุณหภูมิสูงสุดวานนี้ 33.8 องศาฯ
อุณหภูมิต่ำสุดเช้าวันนี้ 24.2 องศาฯ
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย -.......
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย -..........
ฝนสะสมวันนี้ 0.0 มม.
จุดน้ำค้าง 22.3 องศาฯ
ความชื้นสัมพัทธ์ 85 %
ลม - ลมสงบ
เมฆ - มีเมฆบางส่วน
ทัศนวิสัย 3 กม.
ความกดอากาศ 1009.9 hPa
ฝน 3 ชม. 0.0 มม.

พอแค่นี้ก่อนดีกว่า..........แล้วจะกลับมาเล่าให้ฟัง
"ว่าพระจันทร์บนยอดเขามันสวยขนาดไหน" ^^

ระหว่างทาง ลางๆ เลือนๆ เลื่อนๆ ลอยๆ

ไม่รู้สิ..แต่เบื่อ

"ขอโทษกัน..มันยากมากรึท่าน ฤาท่านกลัวกลีบพิกุลจะร่วงออกจากปาก ถ้ากระนั้นแล้วเพลาท่านเอ่ยวาจาพล่อย ๆ ใยมิกลัวเล่า?"

ทำผิด ใยมิยอมน้อมรับความผิดนั้น
จะมาทำเฉไฉแชเชือนเอื้อนเอ่ยวาจาให้พาขำอยู่ร่ำไปเพื่อเหตุใด
เหมือนที่ใคร ๆ สมัยนี้เรียกขานท่าทีเหล่านั้นว่า "ทำเนียน"
ฤา ท่านจะมิรู้ว่าจะยิ่งทำให้ใครเขาโกรธเคือง ขุ่นหมอง ข้องใจ
หากแต่เพียงกล่าวขอโทษ ก็พร้อมที่จะหยิบยื่นน้ำใจแต่เก่าก่อนพอจะให้อภัยได้
แต่นี่ท่านกลับนิ่งเฉย เหมือนมันมิเคยเกิดขึ้น..เราเองก็มิรู้จะให้อภัยท่านได้เยี่ยงใด
ลาก่อน....หากชาติหน้ามีจริง ขอให้ท่านจงเกิดมาเป็นมนุษย์ผู้มีจิตรู้สำนึก..

..........................................................................................

หนังสือที่อ่านแล้วไม่สนุก
จะเปิดอ่านสักกี่รอบ......มันก็ไม่สนุก
คำว่า "ให้โอกาส (อีกสัก 2 รอบ)".......มันไม่ได้ช่วยทำให้หนังสือเล่มนั้นสนุกมากขึ้นสักนิด

..........................................................................................

ขอโทษนะ ถึงกูจะไม่ใช่ดาวมหาลัย แต่กู Sensitive เรื่องความรู้สึก (โว้ยยยยยยยยย)