วันอาทิตย์ที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2552

อ๋อ เหรอคะ

อยากอัพบล็อค แต่บางทีสมองก็ไม่ให้ความร่วมมือ
ใจพร้อม กายพร้อมแต่สมองราบเรียบ รอยหยักไปพักร้อนยังไม่กลับ
ความคิดตัน ๆ ....หมายถึง ตันจริง ๆ คิดอะไรไม่ออก
ไม่เกี่ยวกับเรื่องตัวตัน ๆ เพราะอันนั้นแค่สร้างภาพปกปิดความบอบบางเอาไว้ :P

...ปิ๊งป่อง!!...คิอ่อกแล้...บางทีฟอร์เวิร์ดเมลล์ มันก็มีประโยชน์เหมือนกันน๊า..
แก้ขัดไปก่อนละกันเนอะ ^0^


ณ แอร์พอร์ต แห่งหนึ่งมีผู้หญิง 2 คนนั่งอยู่ด้านหน้า
ต่างคนต่างมาคนด้านซ้ายมือแต่งตัวเหมือนคุณหญิงใส่เพชรใส่ทองมากมาย
ท่าทางออกแนวสาวเปรี้ยว
ส่วนคนด้านขวาแต่งตัวเรียบ ๆ ออกแนวสาวเรียบร้อยสุดๆ
แล้วผู้หญิง 2 คนก็เริ่มคุยกัน

สาวเปรี้ยว : สวัสดีค่ะมาเที่ยวคนเดียวเหมือนกันเหรอคะ
สาวเรียบร้อย : ค่ะมาคนเดียว
สาวเปรี้ยว :เนี่ย เดี๊ยน ไม่ได้มาเที่ยวอย่างเดียวหรอกนะคะกะว่าจะมาดูรถ Porche ไปให้ลูกใช้ซัก 2 คัน
สาวเรียบร้อย : อ๋อเหรอคะ
สาวเปรี้ยว : ตอนสมัยอยู่ฝรั่งเศส ก็ขับจากัวร์ กับเฟอร์รารี่เจ้าคุณพ่อซื้อให้ค่ะ เงินสดนะคะ
สาวเรียบร้อย : อ๋อเหรอคะ
สาวเปรี้ยว :มานี่จะซื้อของขวัญให้ตัวเองซะหน่อยกะว่าจะซื้อ เพชรกลับเมืองไทยซัก 50 กะรัต
สาวเรียบร้อย : อ๋อเหรอคะ
สาวเปรี้ยว : แล้วคุณน้องหล่ะคะ ชีวิตเป็นไงบ้างค่ะ
สาวเรียบร้อย : ก็ไม่มีอะไรคะ ชีวิตเรียบง่าย สมัยเรียน ท่านพ่อให้ไปเรียนในวัง ได้แต่เย็บปักถักร้อย ร้อยพวงมาลัย และทำขนม ครูห้ามพูดคำหยาบ ครูบอกว่าถ้าจะด่าใครว่า ...ตอแหล ให้พูดว่า “อ๋อเหรอคะ...”

.....................................................................

บทความคัดลอกจาก ฟอร์เวิร์ดเมลล์ จากเพื่อน ของเพื่อน ของเพื่อน ของเพื่อน ของเพื่อน ของเพื่อน ฯลฯ
(ใจจริงอยากจะใส่ไปซักอีก 20 แต่เผอิญดันขี้เกียจซะก่อน)

วันพุธที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2552

"Feel"





..ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย...แต่ในขณะเดียวกัน
มันก็ทำให้เจ็บปวดไม่น้อยเลยทีเดียว..



"ยิ้มให้ความผิดหวัง อย่างคนคุ้นเคย ยิ้มให้ความมืดมน อย่างคนรู้จักกัน
นี่คือเพื่อนเก่า ที่เราต้องเจอ เจอกันเมื่อนานแสนนาน
ร้องไห้ให้กับมัน ช่างดูง่ายดาย เหมือนมันไม่ท้าทาย เท่าเรายิ้มให้มัน
สุขก็ยิ้มได้ เจ็บก็ยิ้มได้ ให้ราคามันเท่ากัน ยิ้มให้มันก็พอ "

"ฉันไม่ได้แข็งแรง ไม่ได้มั่นคงสักเท่าไร แค่รู้ว่าบางที
แอบยิ้มตอนที่เสียใจ เหมือนอะไรก็ง่ายขึ้นมา"
v
v
v

อะไรกัน..มันก็แค่เพลง เพลงนึงไม่ใช่หรอ
น้ำตาไหลอีกแล้ว...ความรู้สึกตอนนี้คือซึ้ง หรือเศร้ากันนะ
ฉันเองก็แยกแยะไม่ออก

นี่ละมั้งที่เขาเรียกว่าความ "สับสน".......อีกนานมั้ยกว่าจะหาย?....
หายไปซะตอนนี้เลยได้รึเปล่า?

วันนี้รู้สึกเหนื่อย ๆ "เหนื่อย" ที่ต้องทำเหมือน "ไม่เป็นไร"
แล้วฉันเป็นอะไรไปล่ะ?.......ทำไมต้องทำเหมือนไม่เป็นไร?
.....ไม่มีปัญญาที่จะตอบตัวเอง.......

อยากไปทะเล ไปนอนมองท้องฟ้า ฟังเสียงคลื่น กลางคืนแหงนมองดาว
เหมือนอย่างเคย ๆ

สำหรับฉัน "ทะเลเค็ม แต่ดี"
ถึงมันจะไม่ได้ช่วยป้องกันฟันผุ แต่มันก็ทำให้ฉันสบายใจ

...................................................................

To someone........"กอดคุณ..อุ่นดี"

.................................................................


Should your heart still have some space ..........., Please