วันศุกร์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2555

3-3-12




10.00 น.
สะพายกล้องท่ีองทุ่งบางกะปิ...
อยากออกไปถ่ายรูปบ้าง เดินเล่นบ้าง เที่ยวบ้าง
หยิบกล้องออกมาเช็คสภาพ
เอากล้องใส่กระเป๋า
อ๊ะ...ฝุ่นเกาะกระเป๋า หิ้วขึ้นมาเช็ดๆๆ
.....กึ๊กกกกกกกก ....กล้องร่วง....
ไม่ได้รูดซิบปิดกระเป๋า T___T

10.30 น.
ถึงทุ่งบางกะปิ..
แวะทักทายเพื่อนชื่ออุปสรรค แรก ....
ฉัน...สวัสดี นายมาทำอะไรที่นี่
อุปสรรค...ฉันมายืนรอบางคนลงรถเมล์ผิดป้าย!

แวะทักทายเพื่อนชื่ออุปสรรค สอง....
ฉัน...สวัสดี นายมาทำอะไรที่นี่
อุปสรรค...ฉันมารอสาดแสงแรงๆ ให้คนที่มาที่นี่!

ทักทายกันพอเหงื่อซึม ผิวเข้ม เท่านั้น
ฉันก็เดินจากเขามา เพื่อทำตามสิ่งที่ตัวเองตั้งใจไว้

11.00 น.
หลังจากเดินกดชัตเตอร์ติดอะไรต่อมิอะไรไปสักพัก
ฉันพบเจอเพื่อนชื่ออุปสรรค สาม....
ฉัน...สวัสดี นายมาทำอะไรที่นี่
อุปสรรค...ฉันมารอดูคน ที่คอยหลบหน้าฉัน!

สำหรับฉันแล้ว คำพูดของอุปสรรค เหมือนเป็นการท้าทาย
เชิงประชดประชันนิดหน่อย...
แต่วันนี้ฉันไม่พร้อมที่จะต่อปากต่อคำกับนาย
"ฉันเหนื่อย ฉันร้อน และฉันต้องกลับไปซบไอเย็นของแอร์
ในออฟฟิสแล้ว"

11.10 น.
ฉันบอกลาอุปสรรค และล่าถอยออกมาโดยเร็ว
เหมือนนักรบโบราณที่พ่ายแพ้ในสงคราม แต่ก็ไม่มีความกล้าหาญพอที่จะฆ่าตัวตาย

11.45 น.
วันนี้ในช่วงเวลาสั้น ๆ
ฉันถ่ายภาพมาได้ไม่เยอะ
และไม่ได้ดูสวยงามเลยซักภาพ
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าภาพที่ดีที่สุดต้องเป็นแบบไหน...
แต่วันนี้ ฉันได้ภาพที่ฉันชอบมากที่สุด มา 1 ภาพ..
และฉันก็ภูมิใจกับมัน...

สุขสันต์ในวันแดดแรง....