ไม่รู้สิ..แต่เบื่อ

"ขอโทษกัน..มันยากมากรึท่าน ฤาท่านกลัวกลีบพิกุลจะร่วงออกจากปาก ถ้ากระนั้นแล้วเพลาท่านเอ่ยวาจาพล่อย ๆ ใยมิกลัวเล่า?"

ทำผิด ใยมิยอมน้อมรับความผิดนั้น
จะมาทำเฉไฉแชเชือนเอื้อนเอ่ยวาจาให้พาขำอยู่ร่ำไปเพื่อเหตุใด
เหมือนที่ใคร ๆ สมัยนี้เรียกขานท่าทีเหล่านั้นว่า "ทำเนียน"
ฤา ท่านจะมิรู้ว่าจะยิ่งทำให้ใครเขาโกรธเคือง ขุ่นหมอง ข้องใจ
หากแต่เพียงกล่าวขอโทษ ก็พร้อมที่จะหยิบยื่นน้ำใจแต่เก่าก่อนพอจะให้อภัยได้
แต่นี่ท่านกลับนิ่งเฉย เหมือนมันมิเคยเกิดขึ้น..เราเองก็มิรู้จะให้อภัยท่านได้เยี่ยงใด
ลาก่อน....หากชาติหน้ามีจริง ขอให้ท่านจงเกิดมาเป็นมนุษย์ผู้มีจิตรู้สำนึก..

..........................................................................................

หนังสือที่อ่านแล้วไม่สนุก
จะเปิดอ่านสักกี่รอบ......มันก็ไม่สนุก
คำว่า "ให้โอกาส (อีกสัก 2 รอบ)".......มันไม่ได้ช่วยทำให้หนังสือเล่มนั้นสนุกมากขึ้นสักนิด

..........................................................................................

ขอโทษนะ ถึงกูจะไม่ใช่ดาวมหาลัย แต่กู Sensitive เรื่องความรู้สึก (โว้ยยยยยยยยย)