"Feel"

..ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย...แต่ในขณะเดียวกัน
มันก็ทำให้เจ็บปวดไม่น้อยเลยทีเดียว..



"ยิ้มให้ความผิดหวัง อย่างคนคุ้นเคย ยิ้มให้ความมืดมน อย่างคนรู้จักกัน
นี่คือเพื่อนเก่า ที่เราต้องเจอ เจอกันเมื่อนานแสนนาน
ร้องไห้ให้กับมัน ช่างดูง่ายดาย เหมือนมันไม่ท้าทาย เท่าเรายิ้มให้มัน
สุขก็ยิ้มได้ เจ็บก็ยิ้มได้ ให้ราคามันเท่ากัน ยิ้มให้มันก็พอ "

"ฉันไม่ได้แข็งแรง ไม่ได้มั่นคงสักเท่าไร แค่รู้ว่าบางที
แอบยิ้มตอนที่เสียใจ เหมือนอะไรก็ง่ายขึ้นมา"
v
v
v

อะไรกัน..มันก็แค่เพลง เพลงนึงไม่ใช่หรอ
น้ำตาไหลอีกแล้ว...ความรู้สึกตอนนี้คือซึ้ง หรือเศร้ากันนะ
ฉันเองก็แยกแยะไม่ออก

นี่ละมั้งที่เขาเรียกว่าความ "สับสน".......อีกนานมั้ยกว่าจะหาย?....
หายไปซะตอนนี้เลยได้รึเปล่า?

วันนี้รู้สึกเหนื่อย ๆ "เหนื่อย" ที่ต้องทำเหมือน "ไม่เป็นไร"
แล้วฉันเป็นอะไรไปล่ะ?.......ทำไมต้องทำเหมือนไม่เป็นไร?
.....ไม่มีปัญญาที่จะตอบตัวเอง.......

อยากไปทะเล ไปนอนมองท้องฟ้า ฟังเสียงคลื่น กลางคืนแหงนมองดาว
เหมือนอย่างเคย ๆ

สำหรับฉัน "ทะเลเค็ม แต่ดี"
ถึงมันจะไม่ได้ช่วยป้องกันฟันผุ แต่มันก็ทำให้ฉันสบายใจ

...................................................................

To someone........"กอดคุณ..อุ่นดี"

.................................................................


Should your heart still have some space ..........., Please